دلم می خواد یه عکس بگیرم ! یکی مثل همون عکسی که توش جلوی خونه قدیمیه ی عزیز واستادیم و سگه جلومون خوابیده! تو کوچیکی و من خیلی کوچیکتر!همون خونه ای که شباش از زیر پشه بند در میومدیم و مامان می بردمون پشت خونه ...که هیچ لامپی نداشتو فقط نور ماشینایی که از تو اوون راه باریکه ی پشت باغ رد می شدن تو سیاهی چشمک می زد!

دلم می خواد یه عکس بگیرم ازون شبایی که زیر پشه بند یواشکی خنده هامونو می خوردیم ... از ترس اینکه یه صدای خش دار داد بزنه بخوابین ، چه خبره؟! یا بیادو جدامون کنه!

دلم می خواد یه عکس بگیرم ازون مهتابی که هر شب از بالای درخت گلابی میفتاد تو چاه و باغو پر از قصه های پریها و رقص شبانشون می کرد!همون چاهی که عزیز می گفت دائی چند سال پیش یه ماهی انداخته توشو ماهیه هنوز زنده است و ما هر سال انتظار تابستونو می کشیدیم که بائیم لب چاه تا شاید ماهی رو ببینیم

دلم می خواد یه عکس بگیرم ازون درخت انجیر توی باغ که تمام آرزومون چیدن یکی ازون انجیرایی بود که تا ارتفاع خدا ازمون فاصله داشتن ... همون انجیرایی که گنده می شدن اندازه ی سیب ! شایدم گنده تر!!

آخ یه عکس ... یه تصویر کوچولو ازون راه باریکه که می رفت "اوون ورا!!" که وقتی تو پیچ و تابش لابه لای بوته های تمشک گم می شدیم از جلوی خونه ی تراب مثل باد می دویدیم که اوون سگ قهوه ایه دنبالمون نکنه! همه ی هراس شیرین راه این بود که اوون گاو شاخ دار گنده هه سر و کله اش پیدا بشه !! که وقتی صاحبش می دید نفس نفس می زنیم و رنگمون پریده ، گاورو از تو رودخونه ای می برد که وسط مرداد خشک خشک بود

آخ اوون رودخونه وقتی پر آب می شد رو پل جلو خونه می نشستیمو پاهامونو آویزون می کردیم توش!...یه عکس ازون غازه که دنبالش می دویدیم تا زیر خونه و موهامون پر می شد از تار عنکبوت یه عکس از جوجه رنگیا ... سبز ... زرد .. قرمز! هیم آلاسکای زغال اخته!!

یه عکس از بازیامون از قهر کردنات که متنفر می شدی ازم اما فقط واسه چند ثانیه!

یه عکس از ثانیه شماریامون که تابستون بشه ! که جمع شیم تو خونه قدیمیه! همون خونه قدیمیه که تو خمار بعداز ظهرش رو ایوون شرجی چرت می زدیم تا یه پیکان نارنجی از رو پل رد شه و تورو با خودش بیاره! یه عکس از ته باغ که دور تا دورشو درختای گردو گرفته بودن... که ختم دنیا بود...که رسیدن به اوون ته ، رسیدن به خدا بود! یه عکس از انگشتای کوچیکو سیامون که تقلا می کرد پوست سبز گردو رو بشکافه!! یه از از هندونه خوردن با دستای گلی وسط بیجارای برنج! یه عکس از کلاه حصیری ... از آفتاب! ازون تیلره که آرزومون خوابیدن رو برنجاش بود... ثانیه شماری می کردیم تا کی روشن می شه که بدویم و کپه کنیم توش!

دلم می خواد یه عکس بگیرم از عزیز .. از دستاش .. یه عکس از دلش!! ازون خونه ای که حالا دیگه تابستونا صدای خنده هامونو کم میاره ازون خونه ای که حالا دیگه همه جاش لامپ داره که دیگه زیر پشه بندش ریز ریز نمی خندیم!

ازون خونه ای که حالا همه جاشو دیوار گرفته... که سر چاهشو بستن و دیگه مهتابم اوون طرفا پیداش نمی شه و من هرگز ماهیه توشو ندیدم!!

یه عکس از تو که اینهمه دوری از من.... چرا وقتی بعداز اینهمه سال اومدم و تو حسرت گذشته پشت دیوارای ایوون چرت می زدم با یه پیکان نارنجی نیومدی؟! چرا یادت می مونه که قهری باهام؟... چرا دیگه بازی نمی کنی مثل اوون وقتا؟چرا من اینقدر سردمه؟تو که کنار چاه شلنگ آبو روم نگرفتی ؟!پس من چمه؟

چرا دیگه رودخونه آب نداره ؟ چرا دیگه باروون نمیاد که از لبه ی شیروونی چیکه کنه تو حیاطو جاشو رو خاک چاله کنه؟ چرا باغ اینقدر کوچیکه؟

بخاطر دیواراست؟ به خاطر توئه؟ به خاطر منه؟

چرا عزیز حالا اینقدر تنهاست؟چرا اینقدر قرص می خوره؟

دلم می خواد یه عکس بگیرم از اشکام که می چکه مثل باروون از لبه ی شیروونی و جاش رو کاغذ باد می کنه! یه عکس بگیرم از حسرتم که کاش اوون درخت انجیر پیر تو باغو اینقدر دوست نداشتم! درخت همون باغی که... باغ همون خونه ای که.........................

Let it go hang...

ای یار ای یگانه ترین یار ... دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید ... ای یار ای یگانه ترین یار!

... از آن پس بسیار گفتنی هست که نا گفته می ماند/چون ما -من و تو -به هنگام دیدار نخستین که نگاه ما به هم در ایستاد،و گفتنی ها به خاموشی در نشست/و از آن پس چه بسیار گفتنی هست که ناگفته می ماند بر لب آدمیان/ بدان هنگام که کبوتر آشتی بر بام ایشان می نشیند، به هنگام اعتراف و به گاه وصل، به هنگام وداع و-از آن بیش-بدان هنگام که باز می گردند تا به قفای خویش در نگرند...

p

و از آن پس ، گفتنی ها ، تا نا گفته بمانده انگیزه های بسیار یافت//.